Archiwum: Grudzień, 2009

Nowsze wpisy »

Twórczość filmowa – początki

Analizując pierwsze dwadzieścia lata istnienia kinematografii i sprawdzenie, jakie były zrealizowane filmy polskie pozwoli wyrobić sobie pewne zdanie na ten temat i zauważymy charakterystyczne cech ówczesnej kinematografii. Początek to pierwsze siedem lat istnienia filmów, właściwie krótkich filmów i pierwsi nasi twórcy między innymi: Lebiedziński, Matuszewski, Prószyński.

Po nich jest dwuletnia przerwa w twórczości i w roku 1907 znowu zostają wznowione polskie produkcje. Za nagrywanie filmów biorą się osoby, które dotychczas miały swoje kina, jest to związane ze znacznym ożywieniem Jak również tym, że uległ zmianie system dystrybucji filmów i praw do nich. Dotychczas filmy musieli kupować od teraz jest dostępny system koncesji, który umożliwia wypożyczenie kopii filmu na określony w koncesji czas. Kolejny element wpływający na ożywienie na rynku ówczesnej kinematografii to wydłużenie czasu trwania filmów, zawdzięczamy to wynalazkowi, jaki przedstawił Kazimierza Prószyński.

Wprowadzenie tych zmian miało bardzo dobry wpływ na rynek kina, zainteresowali się nim widzowie bardziej wymagający, dzięki zwiększeniu i popularności kin filmy zaczęły lepiej i szybciej krążyć na rynku kinowym. To dla odmiany spowodowało, że kiniarze żeby mieć Jak najwięcej klientów sami zaczęli produkować własne filmy. Pośród filmów nakręconych w roku 1907 znajdziemy takie pozycje jak „Alarm straży pożarnej” oraz nagranie z „Fabryki kapeluszy” z Warszawy. Były to dwa filmy wyprodukowane przez warszawskiego kinematografa. Cyrk Edisona zasłyną nagraniem dwóch filmów, jeden to bardzo słynny dokument z pogrzebu Stanisława Wyspiańskiego oraz Kraków w kinematografie, oba projekty powstały pod inspiracją ówczesnego prezydenta Krakowa. Filmy oczywiście realizowane były na potrzeby konkretnego kina ale również miały promować dane miasto, którego reportaż dotyczył. Był to atrakcyjny materiał dla kin z inny zakątków kraju lub nawet Europy, pokazanie miasta z innej części kontynentu, więc takie produkcje rosły w siłę i stały się bardzo popularne.

Nowsze wpisy »

Podobne wpisy

Z adaptacjami literatury najnowszej dzieją się rzeczy znacznie dziwniejsze. Tytuł to sprawa komercyjna. Jeśli odpowiada tytułowi bestsellerowej książki, to raczej się go nie zmienia. A gdy oryginałowi literackiemu trzeba dopomóc, to specjaliści od promocji wprowadzają zwykle taki zamęt, że widz nie ma często świadomości, że ogląda adaptację. Sławny, oscarowy i kasowy Lektor funkcjonował tu i [...]


O filmie
Mimotwórcze cechy kina sprawiły także, że mogło ono zaoferować atrakcyjny język mówienia o współczesności. Twórcy mówili do widzów, ale też w pewnym sensie w ich imieniu, gdyż poruszali problemy ważne dla społeczeństwa, w którym pracowali. Kiedyś potwierdzały to takie fenomeny, jak polska szkoła filmowa, włoski neorealizm, francuska Nowa Fala, dziś na przykład duńska Dogma. Po film jako narzędzie autoekspresji, wyrażania swoich emocji i refleksji nad sobą sięgają kobiety, definiujące się jako oddzielna grupa albo poszczególne narody. Wyniaka to z faktu, że film daje możliwość przedstawiania siebie w powszechnie zrozumiałym języku obrazów i emocji. Stąd też wzięło się przeciwstawienie kina gatunków- kinu autorskiemu. W pierwszym przypadku reżyser sięga do sprawdzonych konwencji opowiadania, daje widzom to, co znają i co chcą oglądać. Kino - medium o swoistych środkach wyrazu - pojawia się wówczas, kiedy zostaje odkryta możliwość manipulacji materiałem filmowym. Kinematograf bowiem przede wszystkim rejestruje, a następnie odtwarza obraz rzeczywistości w ruchu. Za pioniera w dziedzinie tworzenia swoistośći przekazu filmowego uznaje się Georges'a Meliesa, który zrealizował kilkaset filmów (ok. 500- trzeba jednak pamiętać, że najdłuższe z nich trwały ledwie 20 minut). były to adaptacje fantastyczno- naukowych dzieł Jules'a Verne'a, dramty historyczne, inscenizacje bieżących wydarzeń politycznych i proste żarty filmowe. Melies używał głównie zdjęć trikowych, wykorzystująć swoje doświadczenia z teatru iluzjonistycznego. W podobną stronę szły eksperymenty "szkoły z Brighton", brytyjskich filmowców, którzy odkryli korzyści płyunące z porusszenia kamery i wartość zbliżenia. Posłuchaj najpiękniejsze piosenki dla dzieci i śpiewaj razem z dzieckiem
fototapety
acid drinkers
fotograf śluny wrocław
netwerkbeheerders Pomysłowość twórców szła w parze z rozwojem technicznym kionematografu, a potem kamery filmowej. Kształtujący się język filmu najwięcej bodaj zawdzięcza Davidowi W. Griffithowi oraz Siergiejowi Eisensteinowi. Griffith pracował dla amerykańskiej wytwórni Biograph. Był przede wszystkim praktykiem i wielkim innowatorem filmowych środków wyrazu: zapoczątkował ruch kamery, zmiany planów, montaż rytmiczny i równoległy, twórcze wykorzystanie oświetlenia oraz aktorstwo odmienne od teatralnego. Za kwintesencję jego dokonań uchodzą NArdzoiny narodu, pierwszy film pełnometrażowy w historii kina. Eisenstein z kolei nie tylko realizował filmy wywołujące aplauz na świecie, ale też pracował nad teorią filmu, w której wykorzystywał inspirację sztukami plastycznymi i pismem opartym na ideogramch oraz owanagardowymi ruchami działającymi w ZSRR w latach 20. XX wieku.