« »

Filmy- dramaty.

Jak wyglądają filmowe dramaty i kwestie z nim związane? Jak filmy działają na wyobraźnię i na człowieka? Telewizja, a szczególnie kino korzystają bardzo wyraźnie z dobrodziejstwa, jakim jest sztuka filmowa. Sztuka filmowa jest nieraz pełna dramatu, trudnych scen, smutnych sytuacji i wielu wielu innych. Jest ich nieraz tyle, że aż ciężko się jest w tym połapać w konwencji dramatu. Mówiąc jednak o dramacie musimy wiedzieć, że sztuka filmowa bywa skomplikowana i trudna.

Otóż żeby lepiej ją zrozumieć musimy pomyśleć o tych niekonwencjonalnych pomysłach artystów kinowych, którzy naprawdę tworzą świetne dzieła. Dramaturgia filmów jest szczególna, gdyż pokazują one przede wszystkim siłę i energię dzieła. Wszystkie tworzone są wyjątkowe i ciekawe. Zapewne wiecie to właśnie filmy od zawsze były pewnym odbiciem innej rzeczywistości. Mimo że pokazywały nieraz nam bliskie sceny to i tak były one nieco oddalone i zmienione. Pytanie leży w tym, dlaczego takie były? Dlatego, że całość scen filmowych była oparta na wizji reżyserskiej. Wizja reżyserka bywała oczywiście bardzo wybujana nieraz, ale z pewnością ciekawa i wygodna.

Trzeba pamiętać o tym, że przecież każde filmy przekazują pewną jasną treść, którą trzeba dostrzegać Ta treść oczywiście jest zwykle powiązana ze sobą. Reżyser dba o to żeby fabuła została w ciekawy sposób przekazana i żeby dotarła do możliwie największej i najszerszej grupy środowisk, jest to bardzo ważne, gdyż dzięki temu film będzie w stanie stać się hitem i symbolem sztuki filmowej.

A z pewnością wielu reżyserów chciałoby żeby jego filmy były takimi arcydziełami i były czymś wielkim. Sztuka filmowa jest naprawdę dużo znaczącą i rozwojowa sztuką. Trzeba, więc doceniać reżyserów i to co robią, gdyż ich praca jest naprawdę wielka. Musimy wiedzieć też o tym, że przecież tylko to może nam przynieść prawdziwą satysfakcje. Oglądanie filmu jest naprawdę wielką przyjemnością, polecam ją każdemu i niech każdy spróbuje tego, czym jest dobry i ciekawy film.

Tagi dodane do tego wpisu przez autora bloga: , , , , ,

- Podobne arty

Poczynione inwestycje przez jednego braci Krzemińskich pozwoliły na wynajęcie na okres trzech lat lokalu na Nowym Rynku, kino, które tam powstało nosiło nazwę „Teatr Żywych Fotografii” podczas pokazów muzyka, która towarzyszyła widzom grana była z mechanicznego pianina. Dziewięćdziesiąt procent widzów w kinie to była klasa robotnicza, która bardzo przywiązała się do kina i chętnie je [...]


O filmie
Mimotwórcze cechy kina sprawiły także, że mogło ono zaoferować atrakcyjny język mówienia o współczesności. Twórcy mówili do widzów, ale też w pewnym sensie w ich imieniu, gdyż poruszali problemy ważne dla społeczeństwa, w którym pracowali. Kiedyś potwierdzały to takie fenomeny, jak polska szkoła filmowa, włoski neorealizm, francuska Nowa Fala, dziś na przykład duńska Dogma. Po film jako narzędzie autoekspresji, wyrażania swoich emocji i refleksji nad sobą sięgają kobiety, definiujące się jako oddzielna grupa albo poszczególne narody. Wyniaka to z faktu, że film daje możliwość przedstawiania siebie w powszechnie zrozumiałym języku obrazów i emocji. Stąd też wzięło się przeciwstawienie kina gatunków- kinu autorskiemu. W pierwszym przypadku reżyser sięga do sprawdzonych konwencji opowiadania, daje widzom to, co znają i co chcą oglądać. Kino - medium o swoistych środkach wyrazu - pojawia się wówczas, kiedy zostaje odkryta możliwość manipulacji materiałem filmowym. Kinematograf bowiem przede wszystkim rejestruje, a następnie odtwarza obraz rzeczywistości w ruchu. Za pioniera w dziedzinie tworzenia swoistośći przekazu filmowego uznaje się Georges'a Meliesa, który zrealizował kilkaset filmów (ok. 500- trzeba jednak pamiętać, że najdłuższe z nich trwały ledwie 20 minut). były to adaptacje fantastyczno- naukowych dzieł Jules'a Verne'a, dramty historyczne, inscenizacje bieżących wydarzeń politycznych i proste żarty filmowe. Melies używał głównie zdjęć trikowych, wykorzystująć swoje doświadczenia z teatru iluzjonistycznego. W podobną stronę szły eksperymenty "szkoły z Brighton", brytyjskich filmowców, którzy odkryli korzyści płyunące z porusszenia kamery i wartość zbliżenia. szkoła rysunku
ogłoszenia w internecie
toasty
rnb Pomysłowość twórców szła w parze z rozwojem technicznym kionematografu, a potem kamery filmowej. Kształtujący się język filmu najwięcej bodaj zawdzięcza Davidowi W. Griffithowi oraz Siergiejowi Eisensteinowi. Griffith pracował dla amerykańskiej wytwórni Biograph. Był przede wszystkim praktykiem i wielkim innowatorem filmowych środków wyrazu: zapoczątkował ruch kamery, zmiany planów, montaż rytmiczny i równoległy, twórcze wykorzystanie oświetlenia oraz aktorstwo odmienne od teatralnego. Za kwintesencję jego dokonań uchodzą NArdzoiny narodu, pierwszy film pełnometrażowy w historii kina. Eisenstein z kolei nie tylko realizował filmy wywołujące aplauz na świecie, ale też pracował nad teorią filmu, w której wykorzystywał inspirację sztukami plastycznymi i pismem opartym na ideogramch oraz owanagardowymi ruchami działającymi w ZSRR w latach 20. XX wieku.