Podstawowa zasada kina niezależnego to niskobudżetowe filmy, z założenia jest to również działalność niekomercyjna. Jest to typowa dla artystów chęć przekazania światu własnego punktu widzenia, w tej konkretnej sytuacji przybiera ona formę ruchomych obrazów.

Filmy kręcone przez twórców kina offowego odpowiadają tym, które kręcą zawodowcy. Są to filmy fabularne, krótko i długometrażowe jak również filmy dokumentalne. Twórczość ich pokazywana jest zazwyczaj w małych kinach lub na specjalnie organizowanych festiwalach filmów niezależnych. Sporadycznie się zdarza że są on również prezentowane w telewizji. Więc prześledźmy festiwal kina niezależnego w Radomiu.

Jest takie powiedzenie że każdy kto coś tworzy jest artystą, trudno się z tym zgodzić ale poznajcie Dramaturga, on artystą jest. W jury zasiadły tuzy Polskiego kina, no może tuzy to przesada ale osoby rozpoznawalne, młodzi aktorzy, którzy już coś tam sobie pograli w TV. Pierwszym bardzo pozytywnym zaskoczeniem był film o wyścigu zwierząt, zwierzęta się ścigały a zwycięzca miał zostać królem polany. Kapitalne animacje i świetna muzyka.

Co ciekawe na końcu filmu główny bohater zostawia piękną blondynkę, o to mieliśmy do reżysera pretensje ale on powiedział że jak mogliśmy nie zauważyć że on po nią wrócił no cóż…
Film dokumentalny pod tytułem „7109” został wyróżniony, jest to opowieść o tym jak młody chłopak jedzie za swoją ukochaną do Irkucka.
Kolejna animacja godna polecenia to „Zabawki” oraz „Ucieczka”. Na festiwalu można było spotkać również takie perełki jak „Droga do szołbiznesu”, dokument ten opowiada i pokazuje jak pewien muzyk wraz ze swoim menadżerem nakręcają teledysk. Ciekawym pomysłem dla osób tęskniących za PRL był film „Pomiędzy”, opowiadał on o kobiecie, która wprowadza się do bloku i na dzień dobry zdejmuje drzwi wejściowe, najpierw sąsiedzi traktują ją jako dziwaczkę, ale powoli się przyzwyczajają i wszyscy zaczynają żyć jako jedna wielka rodzina, taki sentymentalny powrót do PRL.

Uczestnicząc w warsztatach filmowych można nauczyć się wielu ciekawych rzeczy, w Warszawskich warsztatach przykładowo nauczycielem jest Wojtek Staroń, obecnie będący operatorem jednego z najbardziej nagrodzonych polskich produkcji, filmu pod tytułem „Plac Zbawiciela”. Kolejnym z ciekawych wykładowców jest najmłodszy zdobywca nagrody Grand Prix Krakowskiego Festiwalu Filmów Krótkometrażowych Rafał Skalski. Można było spotkać również aktorów między innymi Marka Kwaśnego. Czego można się było nauczyć? Między innymi były wykłady na temat jak napisać scenariusz, była nauka reżyserii, mogliśmy się dowiedzieć jak pracować na planie z aktorami.

Bardzo ciekawe zajęcia obejmowały zakres nauki montażu filmów oraz można się nauczyć sztuki jak być operatorem. Gdy już skończyliśmy kurs dla początkujących i mamy zaświadczenie o ukończeniu Warsztatów Filmowych możemy kontynuować naszą naukę w grupie zaawansowanej i tam rozwijać swoją twórczość. Osoby, które wyróżniają się na takich zajęciach mają szansę na nakręcenie własnego filmu. Zrealizowane filmy w współpracującym studio osiągnęły jużliczbę225 sztuk, filmy były pokazywane niemalże na całym świecie. Klub podczas swojej historii zdobył za pomocą swoich członków 428 różnych nagród uczestnicząc w 340 konkursach krajowych oraz 88 nagród występując na konkursach międzynarodowych.

29 osób zaangażowanych w działalność klubu Sawa ostatnimi czasy zdało do Państwowych Szkół Teatralnych w Polsce ale również na uczelnię zagraniczne. Pośród uczestników naszych kółek teatralnych oraz wszelkich spotkań z aktorami starami się kształcić przyszłych aktorów. Z Sawy wywodzą się znane osoby, które na swoim koncie maja realizację wielu filmów. Między innymi możemy wymienić Leszka Boguszewskiego, który zrealizował aż 35 filmów, zdobywając ponad 120 nagród i aż 37 nagród przypada i zostało otrzymanych na festiwalach międzynarodowych. Inną osobą nagradzaną wielokrotnie, 40 razy w tym główne wyróżnienia na konkursie w Argentynie, mowa tutaj o Anecie Gutkowskiej, realizatorce 12 filmów