« »

Pierwsze projekty w Polsce


Jedyny powód dla którego musieliśmy dłużej czekać na debiut wynalazku braci Lumier była prowincjonalność Warszawy. Po raz pierwszy w Polsce można było zobaczyć projekcję z kinematografu w Krakowie na scenie teatru. Wiele osób może stwierdzić że była to profanacja sceny krakowskiego teatru, tak jednak nie było, dyrektor Pawlikowski postawił sobie za cel ściągnięcie Jak największej widowni do teatru, więc każdy cel uświęcał środki. Bardzo często zapraszał znane spektakle, więc skwapliwie skorzystał z możliwości pokazania urządzenia braci. Dlatego nie może szokować ani zaskakiwać, że to właśnie na scenie teatru w Galicji miała debiut maszyna braci Lumier.

Ówczesne czasy miały swoją modę i gdy do miasta zajeżdżał projekt braci Lumier pokazywany był zestaw filmów, zawsze tych samych, było to 12 tytułów, razem z przerwami technicznymi cały pokaz trwał około pół godziny i był dołączony do spektaklu teatralnego. Pierwsze pokazy był planowane w Krakowie na 4 dni a trwały 14 dni, Jak widać kinematograf przypadł do gustu. Firma braci Lumier w grudniu jeszcze dwukrotnie musiała przysyłać do Krakowa nowe zestawy filmów, i każdorazowo były one wyświetlana dłużej niż zakładano. Publiczność dopisywała, jedyni wynikało znudzenie materiałem, który był prezentowany. Tłumy ludzi i ciągłe przedłużanie okresu wyświetlania świadczą o tym, że publiczność krakowska traktowała te pokazy jako nie tylko nowinkę z dziedziny techniki, ale również a może głównie filmy były traktowane jako przekaz informacji o świecie.

Według wyliczeń jakich dokonał Andrzej Urbańczyk łącznie w listopadzie i grudniu pokazy przedstawień kinematografii obejrzało ponad dziesięć tysięcy krakowian, czyli średnio co ósmy mieszkaniec. W 1897 roku we Lwowie również zaczęto projekcie przed seansem teatralnym, ale szybko zmieniono zdanie i pokazywano filmy samodzielnie. Zainteresowanie kinematografem we Lwowie było jeszcze większe niż na pokazach w Krakowie. Pokazy odbywały się we wszystkich większych miastach będących pod zaborami.

Tagi dodane do tego wpisu przez autora bloga: , , , ,

- Podobne arty

Chociaż kiedyś filmy z kina niezależnego były traktowane jako gorsze, to w dzisiejszym odbiorze kino to jest bardzo dobrze oceniane. Kino niezależne ma jedną zasadę, jeżeli pokazują się pieniądze kończy się wolność i niezależność. Taka jest niestety smutna prawda. Pierwsze co przychodzi na myśl to od czego to kino ma być niezależne? Niezależne od wielkiego [...]


O filmie
Mimotwórcze cechy kina sprawiły także, że mogło ono zaoferować atrakcyjny język mówienia o współczesności. Twórcy mówili do widzów, ale też w pewnym sensie w ich imieniu, gdyż poruszali problemy ważne dla społeczeństwa, w którym pracowali. Kiedyś potwierdzały to takie fenomeny, jak polska szkoła filmowa, włoski neorealizm, francuska Nowa Fala, dziś na przykład duńska Dogma. Po film jako narzędzie autoekspresji, wyrażania swoich emocji i refleksji nad sobą sięgają kobiety, definiujące się jako oddzielna grupa albo poszczególne narody. Wyniaka to z faktu, że film daje możliwość przedstawiania siebie w powszechnie zrozumiałym języku obrazów i emocji. Stąd też wzięło się przeciwstawienie kina gatunków- kinu autorskiemu. W pierwszym przypadku reżyser sięga do sprawdzonych konwencji opowiadania, daje widzom to, co znają i co chcą oglądać. Kino - medium o swoistych środkach wyrazu - pojawia się wówczas, kiedy zostaje odkryta możliwość manipulacji materiałem filmowym. Kinematograf bowiem przede wszystkim rejestruje, a następnie odtwarza obraz rzeczywistości w ruchu. Za pioniera w dziedzinie tworzenia swoistośći przekazu filmowego uznaje się Georges'a Meliesa, który zrealizował kilkaset filmów (ok. 500- trzeba jednak pamiętać, że najdłuższe z nich trwały ledwie 20 minut). były to adaptacje fantastyczno- naukowych dzieł Jules'a Verne'a, dramty historyczne, inscenizacje bieżących wydarzeń politycznych i proste żarty filmowe. Melies używał głównie zdjęć trikowych, wykorzystująć swoje doświadczenia z teatru iluzjonistycznego. W podobną stronę szły eksperymenty "szkoły z Brighton", brytyjskich filmowców, którzy odkryli korzyści płyunące z porusszenia kamery i wartość zbliżenia. karty menu
fryderyk chopin
koncerty warszawa
Dobry fotograf Bydgoszcz robiący zdjęcia ślubne.
Zdjęcia Ślubne Częstochowa
praca jaworzno Pomysłowość twórców szła w parze z rozwojem technicznym kionematografu, a potem kamery filmowej. Kształtujący się język filmu najwięcej bodaj zawdzięcza Davidowi W. Griffithowi oraz Siergiejowi Eisensteinowi. Griffith pracował dla amerykańskiej wytwórni Biograph. Był przede wszystkim praktykiem i wielkim innowatorem filmowych środków wyrazu: zapoczątkował ruch kamery, zmiany planów, montaż rytmiczny i równoległy, twórcze wykorzystanie oświetlenia oraz aktorstwo odmienne od teatralnego. Za kwintesencję jego dokonań uchodzą NArdzoiny narodu, pierwszy film pełnometrażowy w historii kina. Eisenstein z kolei nie tylko realizował filmy wywołujące aplauz na świecie, ale też pracował nad teorią filmu, w której wykorzystywał inspirację sztukami plastycznymi i pismem opartym na ideogramch oraz owanagardowymi ruchami działającymi w ZSRR w latach 20. XX wieku.